“Mag en haar team zijn continu bezig om het beter te doen en volop te verrassen”

“Mag en haar team zijn continu bezig om het beter te doen en volop te verrassen”

Achter de schermen Blog

Het succes van MAGGY’S is te danken aan de inzet van ongelooflijk veel mensen. Daarom verdienen zij in ons verjaardagsjaar een spotlight-moment. Vandaag stellen we je voor aan Marjolein Mesman, eigenaar van Cube Retail, dat is gespecialiseerd in trainingen & opleidingen voor retailers.

Welke band heb jij met Maggy?

“We hebben elkaar ontmoet via Euretco Fashion, een service-organisatie voor winkels. Pak ‘m beet 10 jaar geleden. Maggy wilde toen met haar team naar een ander, hoger niveau ontwikkelen. Via mijn bedrijf is Michelle met een traineeship gestart, waarin ik zowel Michelle als Maggy heb gecoacht. Je hebt dan best veel en intensief contact met elkaar. Doordat we al heel veel jaren samenwerken is een soort zakelijke vriendschap ontstaan. Het mooie is dat de inspiratie ook wederzijds is. Wij delen veel, en Maggy deelt veel. Ik mag haar graag raadplegen: wat zij nodig heeft om als ondernemer verder te groeien en te bloeien.”

Wat vind jij zo goed aan MAGGY’S?

“Haar ongelooflijke wens en wil om te blijven leren en te ontwikkelen. Als ondernemer, én als mens. Dat is echt haar sterkste kracht en dat zie je in alles terug bij MAGGY’S. Mag en haar team zijn continu bezig om het beter te doen, anders te doen, te verrassen en te blijven ontdekken. De hoofdvraag – hoe zij het met z’n allen nóg leuker kunnen maken voor hun klanten – is voortdurend top of mind. Dat maakt MAGGY’S zo enorm krachtig. Maggy zelf is ook niet bang om te ondernemen. Ze doet het. En dat brengt haar ook succes. En ze is natuurlijk ook een bijzonder hartelijk mens, die echt goed wil doen voor de mensen om haar heen.”

Kun je een leuke herinnering delen?

“De teamdag van twee jaar geleden. Maggy liet toen het hele team ‘arresteren’ door de politie. In een geblindeerd politiebusje werden ze ontvoerd naar de sportschool waar Maggy altijd haar bokstrainingen doet, waarna we allerlei trainingen deden. Zo bizar als deze teamdag begon, zo bleef het de hele dag. We haalden iedereen uit hun comfortzone. Dat leverde zoveel op! Er borrelden andere gedachtes op, werden andere stappen gezet. Voor alle medewerkers betekende het een mega-stap in het zijn van een team. Briljante actie dus. Ik zal nooit dat gezicht vergeten van Maggy toen dat politiebusje eraan kwam: een mix van triomfantelijkheid en toch ook een beetje angst, beduusdheid – ik kon het kleine stemmetje in haar hoofd bijna horen: Mag, nu ga je toch echt te ver’. En dan uiteindelijk die stralende lach toen ze besefte dat het goed zat.”

Wat wens je Maggy toe?

“Dat ze de drijfveren die haar als ondernemer en mens zo bijzonder maken, blijft behouden. Daarin passen ook alle angstige, moedige en spannende momenten. Haar grote wens is een MAGGY’S zonder Maggy. Daar hebben we het vaak over: omdat het ook mijn wens is om een Cube Retail te hebben zonder ‘Marjolein Mesman’. De vraag of dat mogelijk is, daar kom je alleen nooit uit. In dat opzicht zou ik haar ook rust toewensen. Dat het onderweg zijn naar welk eindpunt dan ook, ook een plek is waar je rust kunt voelen.”

Maggy over Marjolein: Marjolein durft me kritische vragen te stellen en houdt me regelmatig een spiegel voor. Als ik iets aan haar vraag krijg ik nooit antwoord. Ze leert me (nog steeds) om zelf op zoek te gaan naar het antwoord. Ik ben als mens en als ondernemer door haar gegroeid en daar zal ik haar altijd dankbaar voor blijven!

“En juist dat vuur tussen ons, heeft ertoe geleid dat we nu zo’n hechte band hebben.”

“En juist dat vuur tussen ons, heeft ertoe geleid dat we nu zo’n hechte band hebben.”

Achter de schermen Blog

Het succes van MAGGY’S is te danken aan de inzet van ongelooflijk veel mensen. Daarom verdienen zij in ons verjaardags-jaar een spotlight-moment. Vandaag stellen we je voor aan Astrid van Gorp, styliste en event-organisator.

Hoe lang ken je Maggy?

“Alweer zeker 10 jaar. Ik had toen ook een agentschap en verkocht het merk Airfield. Ik zie nog haar knalgele busje staan op de parkeerplaats van het Confectiecentrum in Amsterdam. Maggy wilde Airfield heel graag in haar winkel. Ik vond dat toen niet zo passen. MAGGY’S was toen veel meer casual en een tikkie klassiek. Toch overtuigde ze mij, zoals alleen Maggy dat kan. Wel moesten we in het begin heel erg aan elkaar wennen. We hebben een soort natuurlijke frictie. Dat leidt soms tot pittige discussies. En juist dat vuur tussen ons, heeft ertoe geleid dat we nu zo’n hechte band hebben.”

Wat vind jij zo goed aan MAGGY’S?

“Wat ik echt reuze knap vind, is dat je de energie die Maggy zelf heeft, meteen voelt als je de winkel binnenstapt. Ze brengt haar kracht over op haar team en daar wil je als shopper gewoon bij horen. Eerlijk gezegd is het niet de winkel waar ik het vaakst koop, wel waar ik het liefst kom. Ik heb niet echt een makkelijke maat en het aanbod daarvan is beperkt. Dat zou wat mij betreft wel een verbeterpuntje zijn ;-), Haha.”

Jij verzorgt ook de styling van MAGGY’S shows, toch?

“Dat doe ik nu zo’n 6 jaar. En dat is een cadeau om te doen! Laatst hoorde ik Maggy tegen Anja zeggen: ‘Weet je nog dat wij vroeger dachten dat we dat beter konden, die shows stylen?’. Een mooi compliment. Voor die tijd had ik daar ook altijd discussies over met haar: een collectie inkopen is écht anders dan een modeshow stylen. Dat is een vak apart. Het leuke is dat Maggy dat dan ook direct toegeeft: als je met haar samenwerkt, laat ze jou in je waarde. En gelooft ze ook echt in jou en de toegevoegde waarde die je te bieden hebt.”

Kun je nog een leuke herinnering delen?

“Heb je even? Ik heb er ontelbaar veel. De laatste jubileumshow met het diner erbij had Maggy geen stem meer. Dat is natuurlijk verschrikkelijk! Zo’n show moet toch gepresenteerd worden en dat nam ik toen maar over. Liep ze de hele tijd achter me aan om aan te geven wat ik nog meer moest zeggen. Ik kon haar alleen echt niet verstaan. Dat was zó grappig. En die keer dat we de fotoshoot deden voor haar magazine. Een van de plekken waar we de foto’s maakten, was het zwembad van sportclub De Pelikaan. Op een gegeven moment zei ik: ‘Maggy, je moet gewoon het zwembad in worden gegooid’. Die kop die ze toen trok! Alsof ik gek was geworden. Onvergetelijk. ‘Okay’, zei ze. En tóch deed ze het. Dat vind ik ook zo leuk aan haar: dat ze altijd het randje opzoekt en in is voor een beetje gekkigheid.”

Wat wens je Maggy toe?

“Dat ze heel veel creativiteit blijft houden in haar werk. En dat ze met de winkel nog iets geks ernaast bedenkt. Iets wat aansluit bij de winkel en de merk-uitstraling die ze met haar Facebook, Instagram en blogs bereikt. Zodat MAGGY’S internationaler kan worden. Als mens wens ik haar gezondheid toe. Ik weet hoe belangrijk haar lijf voor haar is. En verder moet ze vooral blijven wie ze is: haar energieke, soms stuiterbollende gekke zelf.”

Maggy over Astrid:

“As is een heerlijk mens; ongecompliceerd en oprecht; ik weet wat ik aan haar heb. Haar liefde voor ons vak is bijzonder en inspirerend.”

Vergeet Mij Niet

Vergeet Mij Niet

Achter de schermen Blog

Zo’n 5 jaar geleden begon ik met blogs. Het schrijven van deze kleine verhalen, is voor mij een manier om heel veel te delen met jullie. Over MAGGY’S en over mijzelf. Mijn blogs hebben daarom altijd een persoonlijke lading. Maar ik vertel natuurlijk niet altijd alles. Onderwerpen als verdriet, gevoelens van onmacht. Die deel ik niet… Tja, wie zit daar op te wachten, denk ik dan.

Vandaag deel ik die gevoelens wel. En dat heeft een bijzondere reden.

Het is vrijdagavond. Samen met mama ga ik naar de kapper voor haar wekelijkse bezoek. Prachtig ziet ze eruit. Verzorgd, mooie kleding aan en een lieve, dankbare glimlach op haar gezicht. Ze geniet van dit soort uitjes. En ik geniet ervan haar zo gelukkig te zien. Haar zo gelukkig te kunnen maken.

Als je ‘het’ niet weet, zie je een moeder en een dochter die samen aan het genieten zijn. Er is niets te zien. De realiteit is helaas anders.

Na ons vrijdagavondritueel breng ik haar naar ‘huis’. Haar ‘huis’ heeft een deur, die ze zelf niet kan openen. De deur van haar “huis” gaat altijd op slot. En haar kamer bevindt zich op een gesloten afdeling in een verzorgingshuis. Het is een liefdevolle omgeving. Er werkt een team wat er alles, maar dan ook alles aan doet om haar en alle andere bewoners gelukkig te maken. Vandaag is mama bij ‘thuiskomst’ niet gelukkig. Ik breng haar naar haar kamer en ik zie haar verdriet. Ze is bang. De tranen rollen over haar wangen. Ze is niet meer machtig om te vertellen wat ze voelt. Haar ogen kijken een vreemde gloed. Dan kijkt ze me smekend aan en vraagt: “Mag ik alsjeblieft mee naar jouw huis?”.

Mama heeft Alzheimer. Deze dementie-ziekte begon jaren geleden. Heel geleidelijk. En heel vilein.

Een sterke vrouw. Een positieve vrouw. Daadkrachtig. Een vrouw die nooit bij de pakken neer zit. De zware tegenslagen in haar leven aanvaardde ze in geloof, nooit opstandig. Toen Alzheimer in haar leven kwam, veranderde ze langzaam. Stap voor stap brak deze ziekte haar persoonlijkheid af. Kwam er haar angst en onrust. En liet hij haar vergeten. Elke keer weer meer.

Mama speelt een grote rol in mijn leven. Zij geeft mij onvoorwaardelijke liefde. Als kind leerde ze mij de regels van het leven. Ze stimuleerde me om altijd goed voor mezelf te zorgen. Onafhankelijk te zijn. Als puber clashte ik elke dag met haar. Als volwassen vrouw begreep ik haar beter, en zij mij. En stond ze achter elke stap die ik zette.

Haarscherp herinner ik me het moment dat ik haar vertelde ‘Mama, ik ga een winkel beginnen’. Ik was voorbereid op kritische vragen. Niets van dat alles. Vanaf dag 1 geloofde ze in mijn plan en motiveerde ze me juist deze stap vooral te zetten: “Dit kun jij. Doen lieverd. Wie niet waagt, zal ook nooit winnen!”.

In het begin was mijn moeder intens betrokken bij mijn bedrijf. Ik nam haar weleens mee op inkoop.

Jarenlang deelde ik alle leuke ervaringen met haar. Mijn successen. En mijn zorgen. Jarenlang poetste ze mijn winkel. En ging er geen dag voorbij of ze kwam langs. Tot het dus niet meer ging.

Voor mij is Alzheimer een ziekte, waarbij ik niet heel veel anders kan doen dan toekijken, mijn liefde kan geven en vooral moet accepteren dat de rollen omdraaien. Hoe moeilijk dat ook is.

Juist daar wringt het bij mij. Hoezo niets doen?! Ik wil wél wat doen. En dus ga ik wat doen.

Op zaterdag 2 juni organiseer ik namens MAGGY’S een grootse inzamelingsactie voor Alzheimer Nederland. Ons doel? 20.000 euro binnenhalen voor Alzheimer Nederland en het Alzheimer Café Bunschoten-Spakenburg, dat dit jaar haar 10-jarig bestaan viert.

We gaan dit doen met een Spinningmarathon op het Oostpoortplein, dat naast MAGGY’S ligt. Vanaf 8.00 uur beginnen we met spinnen en dat gaan we de hele dag door doen, tot 18.00 uur. In samenwerking met Boutique Studio C. De dag van onze Spinningmarathon heeft als thema ‘Vergeet Mij Niet’. Dat thema komt in allerlei vormen terug. Alle info hierover vind je op de speciale site: www.vergeetmijniet-maggy’s.nl

Wil je niet mee spinnen en wel graag een gift doen? Dat kan op rekeningnummer: Vergeetmijniet-Maggys – NL20RABO0328915734

Zal onze inzamelingsactie verlichting brengen en mama beter maken? Nee, zeker niet. Vooralsnog is er geen geneesmiddel voor deze ziekte. Toch heeft Alzheimer Nederland zich als doel gesteld om deze slopende ziekte onder controle te krijgen. Daarvoor is veel geld nodig voor onderzoek. Daar kan ik wel voor zorgen. En dat doe ik het liefste met zoveel mogelijk mensen samen en ook met jullie. Want samen weten we veel meer en kunnen we veel meer bereiken.

Liefs Maggy

“Wij staan altijd op nummer 1!”

“Wij staan altijd op nummer 1!”

Achter de schermen Blog

Het succes van MAGGY’S is te danken aan de inzet van ongelooflijk veel mensen. Daarom verdienen zij in ons verjaardags-jaar een spotlight-moment. Vandaag stellen we je voor aan Wouter Hopman, echtgenoot van Maggy.

Hoe lang kennen jullie elkaar al?

“Ruim 27 jaar, waarvan we 25 jaar zijn getrouwd. Dat gaan we in november vieren!”

Wat dacht je toen Maggy je wakker maakte op een avond in 1997 en riep: “Wouter, ik ga een modezaak beginnen?”

“Dat is Maggy ten voeten uit, als ze ergens vol van is, deelt ze dat. Timing denkt ze echt niet over na, nog steeds niet. Die timing had ze die bewuste avond in 1997 ook niet. In haar enthousiasme stond ze naast ons bed te springen en haar idee te vertellen. En heel eerlijk, ik moest wel even nadenken over dit impulsieve besluit. De stap om al onze financiële zekerheden op te geven en een winkel te beginnen vond ik heftig. Toch heb ik nooit een seconde getwijfeld. Vanaf de eerste dag wist ik ‘dit gaat haar lukken’!

Wat veranderde er in jullie leven door deze stap?

“Er veranderde veel. Maggy had een goede baan die ze per direct opzegde. Dat hield in dat we gingen leven van mijn salaris. En dat was best even wennen. Van 2 salarissen gingen we naar 1 salaris. We hadden veel vrije tijd en ook die leverden we in. We gingen sparen en echt ‘zuinig’ leven. Geen traiteur meer zoals we gewend waren, maar zelfgemaakte tonijnsalade. Restaurants werden vervangen door etentjes thuis. We gingen minder uit maar vierden feestjes in ons eigen huis. En het mooie was, we genoten ervan, kwamen niets te kort. We wisten waar we het voor deden. Na een jaar opende dan eindelijk de winkel. En geloof me, dat was een heel spannend moment.”

Hoezo?

“Toen kwam het eropaan. En… bleek de praktijk toch best zwaar. In die beginjaren hebben we onze zorgen gehad. Maggy werkte keihard. Was dag en nacht in haar winkel bezig. Mens, waar haal je de energie vandaan, dacht ik zo vaak. Ook zaten er soms seizoenen tussen die niet voldoende waren. En als je dan de bank in je nek hebt hijgen… Maar in het vierde jaar kwam het omslagpunt. Begon de stijgende lijn in te zetten. En die is eigenlijk nooit meer opgehouden.”

Hoe ondersteun je Maggy in haar droom?

“Ik ben een man van weinig woorden. Treed niet graag op de voorgrond. Maggy betrekt me wel in veel dingen, ze vindt mijn mening belangrijk. Op die manier ben ik altijd betrokken. Ik hoef maar naar haar te kijken en ik weet al wat ze denkt. Ik weet nog dat ze een grote modeshow organiseerde in de kelder bomvol dames die kwamen voor een gezellig avondje uit. Plotseling viel de stroom uit. Het was echt pikdonker. Ik trof haar op het moment dat ze haar gasten gestructureerd en -naar het leek- rustig naar boven begeleidde. Maar ik las totale paniek in haar ogen. Op dit soort momenten kan alleen ik haar rustig krijgen. Gewoon door er te zijn!

Het mooie van onze relatie is dat we elkaar volledig de ruimte geven en elkaar accepteren zoals we zijn. Maggy runt de zaak en is 100% ondernemer. Ik zorg ervoor dat thuis alles door blijft draaien. Ik ben er ‘gewoon’ altijd voor haar.  MAGGY’S is inmiddels ‘onze’ winkel en ik draag daar graag mijn steentje aan bij. Ik zorg voor het onderhoud van de winkel en help in drukke tijden ook mee uitpakken. Waarom niet? Maggy vind mijn hulp nooit vanzelfsprekend, is altijd dankbaar en laat dat ook blijken. We zijn samen gewoon een topteam.”

Waarom bewonder je Maggy?

“Maggy is knap, werkt hard, en toch is ze er altijd voor mij en onze jongens. Wij staan altijd op nummer 1. Wat haar als mens typeert, is ze ook als onderneemster: als ze ergens in gelooft, gaat ze er vol voor. Wat ik echt heel knap vind, is dat ze van tevoren al weet wat eraan komt. Haar gevoel klopt vaak. Met dat gevoel heeft ze een prachtig bedrijf opgebouwd. Dat maakt me heel trots.”

Wat wens je Maggy toe?

“Veel gezondheid en geluk. Een leuk, fijn en liefdevol leven, gevuld met gezelligheid, met onze kids, familie en vrienden.”

Maggy over Wouter:

“Ken je het nummer van Paul de Leeuw, jij bent de vleugels van mijn vlucht? Nou dat!”

DIVERSITEIT!

DIVERSITEIT!

Achter de schermen Blog

Of ik nu wil of niet: elk jaar kijk ik reikhalzend uit naar de september issues van dé modebladen. Misschien is het wel een soort onzekerheid, denk ik, terwijl ik deze blog schrijf. Want, wat de bladen schrijven, dat krijgen mijn klanten ook te zien. En, stel je voor dat ik anders heb ingekocht.

Stel je voor dat dat waar MAGGY’S voor staat – laat je niets dicteren, kies wat bij je past – niet goed is…

Die verschrikkelijke onzekerheid. Elk seizoen speelt die weer even op. Niet tijdens mijn inkoopperiode. Nee. Dan geloof ik juist stellig in wat we inkopen. Heb ik een rotsvaste overtuiging. Kies ik de juiste merken, scoor ik de mooiste items en creëer ik smaakvolle kleurpaletten. De geniepigheid van de grote onzekerheid begint te komen wanneer de seizoenen wisselen en de nieuwe collecties binnenstromen. Dan plopt ineens mijn twijfelende ik op. Heb ik het wel goed gedaan. Vinden mijn klanten onze collectie wel mooi.

Heb ik wel de juiste kleuren. Ben ik niet te eigenwijs. Te afwijkend?

Ons inkoopbeleid wijkt vaak af van dat wat anderen doen. En gelukkig blijkt dat al heel lang succesvol. Desondanks krijg ik toch elk seizoen weer die onzekerheid en kriebels in mijn buik. Maar… vandaag. Vandaag is alles anders!

Ik zit aan mijn grote tafel, die bezaaid is met modebladen. Als ik ze allemaal heb doorgespit en gelezen, kan ik maar 1 conclusie trekken: diversiteit is in de mode! Kippenvel trekt even langs mijn ruggengraad en er ontsnapt een grote, diepe zucht. Hoe heerlijk is het om dit te lezen en vooral te zien. De bladen, designers en trendwatchers geven geen trends, dicteren niet meer welke kleur wel of niet kan, hoe je die broek moet dragen of welke combi’s hot or not zijn. Nee, dit najaar gaat het om diversiteit.

Kiezen wat bij je past. Alle kleuren zijn ‘in’, alle vormen mogen, alle stijlen kunnen.

Ik schrijf dit nu zo op. Maar het liefst typ ik bovenstaande in hoofdletters, en ook nog vet en onderstreept: DIVERSITEIT!

Niet te geloven. Dat waar wij al bijna 20 jaar voor staan – volg de mode niet, kies de stijl die bij je past – is ‘in’ en ‘de mode’. Wow! Hier kan ik echt zó blij van worden. Dat er geen hokjes meer worden gecreëerd, en de bladen juist doen waarvoor ze bedoeld zijn: inspireren. Om deze bevestiging te voelen en te ervaren, net zo voor het nieuwe seizoen begint, voelt geweldig. YES!

Waar wij jou komend seizoen volop mee gaan inspireren, zijn een aantal statements: Lef, Puur, Vrolijk, Nonchalant en Luxe.

We hebben deze statements gekozen omdat ze passen bij onze winkel, bij onze collectie, bij onze overtuiging en omdat ze passen bij onze klanten. Bij jou dus. Onze 5 statements zijn bedoeld om te inspireren, niet om te dicteren. Want wij blijven geloven in ‘dragen wat bij je past’.

Ik hoop je snel in onze winkel te zien, zodat je zelf kunt ervaren wat onze 5 statements met jou kunnen doen.

Liefs Maggy

Tante Annie

Tante Annie

Achter de schermen Blog

Het is een heerlijke, zomerse ochtend. We maken ons klaar om te gaan lunchen met ons gezin. We hebben wat te vieren.

Vandaag gaat onze ‘tante Annie’ officieel genieten van haar welverdiende pensioen.

En dat geeft me een dubbel gevoel. Insiders weten hoe belangrijk tante Annie is voor ons gezin. Tante Annie hoort in mijn en ons leven. Tante Annie zorgt al ruim 16 jaar voor onze jongens . Altijd – en dan ook echt al-tijd – kon ik op haar rekenen. Dag en nacht. Tante Annie vroeg niet, maar wist wat we nodig hadden. Ze wist hoe ze ons, en vooral mij kon verwennen met de little things in het leven waar je zó van kunt genieten. Een schoon bed. Verse bloemen. Een gezellig opgeruimd huis.

Thuiskomen en dat het hele huis geurt naar versgebakken cake (vond myfitnesspal app niet zo leuk), of draadjesvlees wat de hele dag stond te pruttelen.

Tante Annie heeft het al die jaren mogelijk gemaakt dat ik hard kon werken aan MAGGY’S. Tante Annie maakte het gezellig en zorgde voor onze jongens. Was er als onze jongens uit school kwamen. Knutselde en kleurde boeken vol met hun. Ze was er als ik naar beurzen ging. De standaardvraag van onze jongens – als ik een nachtje niet thuis kwam – luidde dan ook ‘Komt tante Annie ?’

En ja, tuurlijk kwam tante Annie. Zonder problemen fietste ze in de vroege ochtend naar ons huis om onze jongens wakker te maken en naar school te helpen, broodtrommels gevuld met liefde en lekkers!

Of, als de juf ziek was en ze plots een vrije dag hadden (soms echt héél onhandig) belde ik tante Annie, die er meteen aan kwam. Als de jongens na school zin hadden in poffertjes, dan bakte ze die. Hadden ze zin in cupcakes, dan kocht ze beslag. Kwamen ze moe en chagrijnig thuis, dan liet ze de jongens hun gang gaan en ging er bij zitten. Als een soort stille steun.

En vandaag… Vandaag is alles anders. We sluiten een episode af. Onze jongens zijn groot. Hebben geen oppas meer nodig. Ze redden zich wel. En ik.

Ach, ik zal me heus ook wel redden.

Maar oh, wat ga ik je missen lieve tante Annie!
Je lieve gebaren, je begrip, je hulp, je integriteit, je liefde voor mij, mijn mannen en ook voor mijn bedrijf.

Ik weet dat Tante Annie niet zo houdt van ‘op de voorgrond treden’. ‘Het is gewoon mijn werk’, hoor ik haar al zeggen. Bij deze pak ik toch het moment en wil ik recht uit mijn hart mijn grote dankbaarheid en bewondering uitspreken voor jou, tante Annie. Alles wat je voor ons hebt gedaan, deed je uit liefde. Intense liefde voor mij en voor mijn mannen.

Dank dat je me altijd hebt begrepen – zonder dat daar woorden voor nodig waren.

Dank dat ik op je kon vertrouwen. Dank dat je wist wat ik nodig had. En dank dat ik door jouw rol mijn droom waar kon maken en volop met MAGGY’S bezig kon zijn. En ik weet heus wel dat je niet geheel verdwijnt uit ons leven, en ik het misschien niet dramatischer moet maken dan dat het is. Maar toch… Wat ga ik je missen!

Liefs,

Maggy

Januari mood

Januari mood

Achter de schermen Blog

Het is de eerste week van januari en mijn huis is leeg, he-le-maal LEEG. Mijn mannen zijn namelijk skiën. En ja, ze gaan voor het eerst zonder mij, want het is een ‘mannenvakantie’. Okay, voor 1 keer kan ik hier wel mee dealen.

Omdat ik ineens zoveel tijd heb en geen aandacht hoef te verdelen, besluit ik om mijn hoofd ‘leeg te maken’. Ik snap dat niet iedereen op dezelfde manier je hoofd leeg maakt, maar het mijne wordt pas echt leeg van een opgeruimd en schoon huis en geordende kasten.

Ik start op zolder, vervolgens de kasten boven, en alle maar dan ook alle kasten en planken beneden worden onder handen genomen. Echt snel gaat het niet, want oh wat een leuke herinneringen kom ik tegen. Op zolder hangt mijn galajurk (je-weet-wel, van die avond dat we de Beste Zelfstandige Winkel werden en wat is ie nog steeds mooi), dozen met foto’s (oh wat groeien mijn jongens hard) en planken vol boeken (wat lees ik toch graag).

Op de kamers van mijn jongens neem ik ook rigoureuze maatregelen. Een oud dartbord wat al jaren niet meer wordt gebruikt, hup naar de kringloop. Lego waar al jaren niet meer mee wordt gespeeld, er is vast een ander mannetje blij mee te maken. In de keuken moet ik serieus lachen. Waarom spaarde je vroeger voor een uitzet (?) en waarom heb ik dat ouderwetse – en incomplete servies – nog steeds bewaard? Ik maak stapels wat wel naar de kringloop kan en wat niet, ik sorteer wat in dozen moet om te bewaren. Zo werk ik een paar dagen door met een fantastisch resultaat. Ik heb meer kastruimte, maar wonder boven wonder is er iets in mijn hoofd gebeurd. Wat voelt dit opgeruimd en bovenal wat voelt dit georganiseerd.

Door deze opruimactie kom ik in een soort ‘mood’. Het is een stemming, een soort gevoel van: kom maar op, ik ben klaar voor 2017. Ik ervaar ruimte, ordening en rust in mijn hoofd en dat voelt als een frisse nieuwe start van het jaar! Waarom heb ik zoveel spullen verzameld die ik eigenlijk helemaal niet nodig heb? Waarom voelt het zo fijn dat alles wat overbodig is mijn huis uit is?

Die ‘mood’ is fijn want er gaat de komende tijd heel veel ‘mijn hoofd in’. De inkoop voor winter 17 staat voor de deur, de reclame voor zomer 17 bedenken, de collecties stromen binnen en gaan we weer mooi presenteren, de teamdag organiseren. Mijn hoofd zal de komende dagen binnen no-time weer overstromen. Maar hé dat geeft niet, want er is plek zat.

Maandagmiddag komen mijn mannen thuis uit Oostenrijk. Heerlijk om ze weer te omarmen en naar hun verhalen te luisteren. Na een uurtje zegt onze oudste: “Zo, nu ga ik eerst dat dartbord weer eens ophangen want ik heb zin in darten.” Oeps…

Liefs,

Maggy

SPORT & Fashion: mooie match!

SPORT & Fashion: mooie match!

Achter de schermen Blog Inspiratie Trends

Dat sport de mode beïnvloedt, hoef ik jullie niet te vertellen. Eén blik om je heen, en je ziet dat joggings, sweattops en items met een sporty touch het straatbeeld veroveren. Je ziet het ook in de collecties die we bij MAGGY’S inkopen, zoals 10days en Humanoid. Dat sport zo hot is, begrijp ik als geen ander. Steeds meer mensen zijn zich bewust van een gezond leven. En daar horen sport en gezond eten ook bij.

Een aantal jaar geleden besloot ik zelf het roer om te gooien.

En viel ik als een blok voor een gezonde leefstijl. Ik nam een lidmaatschap bij de sportschool en startte met trainen. Met trainen bedoel ik overigens niet alleen ‘cardio’. Ik ging voor het serieuze werk. Ik kwam terecht in het “krachthonk” van de gym. Een tijdje later gooide ik ook mijn sigaretten weg. En weer een tijdje later ging ik met serieuze voedingsschema’s aan de bak. Waarom? Tja, da’s een goede vraag. Ik heb mezelf voorgenomen dat ik fit, energiek en slank wil zijn en vooral wil blijven (!). Wat ik niet had bedacht is dat het intensieve trainen en het daarbij horende leefpatroon me enorm veel heeft gebracht.

Oké, eerlijk is eerlijk, ik stap ’s morgens vroeg echt niet jubelend mijn bed uit.

En geloof me: ik kan elke dag wel 10.000 excuses bedenken om niet naar de gym te gaan. En toch blijf ik gaan. En weet je, wanneer ik ’s ochtends de gym verlaat, voel ik me een ander mens. Ik voel me fit, sterk en start de dag met een “leeg” hoofd, bruisend en vol energie.

De kleding die je in de gym draagt, is wel een “dingetje”.

In het begin kon je me uittekenen in een zwarte sportlegging met een T-shirt – vooral een heel lang T-shirt. Al snel kwam daar verandering in. Je wilt namelijk niet elke dag hetzelfde setje aan. Ook ga je eisen stellen aan de kwaliteit van je sportoutfit.

Zo is het serieus belangrijk dat je broek goed zit.

Je moet er toch niet aan denken dat tijdens het squatten je broek ineens zakt. Of dat, wanneer je net die verdraaid moeilijke kettlebelswing moet maken, het randje vel boven je broek uit piept. Daarom ging ik op zoek naar sportkleding met een hoog draagcomfort. Outfits die voldeden aan al mijn functionele eisen én die ook hip en net even anders zijn. Heel eerlijk? Ik werd niet enthousiast. En dat is nogal zacht uitgedrukt. Tot ik vorig jaar in Berlijn was op de modebeurs. Daar zag ik zoveel sportinvloeden… Alsof het zo had moeten zijn.

Ik wist dat het moment was aangebroken om mijn eigen sport collecties samen te gaan stellen.

Ik startte mijn zoektocht en kwam in contact met DEBLON SPORTS, ontwikkeld door 2 gepassioneerde vrouwen met een duidelijke visie op sportkleding. Ik ging hun sets dragen en werd fan, gróót fan. Ik voel me goed in hun sportbroeken, zo goed dat ik ze in het dagelijkse leven ook vaak draag. Met een mooi vest of nonchalante trui erop. Ik ben ervan overtuigd dat als jij deze collectie ziet en voelt wat de pasvorm voor je doet, je “mijn” broekjes ook wilt hebben. En niet te vergeten: die oh-zo-leuke tops en bijpassende trainingsvestjes.

Niet zo lang geleden bracht Nikkie ons op de hoogte van haar sportlijn. Ook die hebben we ingekocht. Daardoor heb jij vanaf 3 november keuze uit twee fantastische sportmerken, die naast functionaliteit niet vergeten dat we er als vrouw ook leuk en verzorgd bij willen lopen als we bezig zijn met onze squatts, push-ups en buikspieroefeningen.

MAGGY’S zou MAGGY’S niet zijn als we dit onopgemerkt voorbij laten gaan.

Hierbij nodig ik je dan ook graag uit om deel te nemen aan onze waanzinnig energieke “lancering” op 3 november. Vanaf 19.30 staan de bubbles voor je klaar bij Crossfit in Bunschoten. Om 20.00 uur trappen we af met een dynamische show. Voel je van harte welkom & ervaar zelf hoe leuk sport is!

Dikke boks!

Maggy

Leef je dromen

Leef je dromen

Achter de schermen Inspiratie

 

“Zondag is het Wereld Droom Dag Mag, kun jij iets over dromen schrijven?”

Ik zit in mijn kantoor(tje) te werken en moet lachen om de vraag die Michelle mij stelt. Ik heb niet zoveel met al die dagen: Valentijnsdag, complimentendag, vriendinnendag. Voor mij is elke dag een mooie dag. En toch blijft de vraag hangen.

Mijn levensmotto is ‘live your dreams’ dus natuurlijk kan ik wat schrijven over dromen!

Als kind droomde ik ervan om stewardess te worden, de wereld te ontdekken, vrij zijn. Dat was het ultieme geluk voor mij. Hoe anders is het gelopen. Ik ben getrouwd, heb 2 kinderen en een serieus bedrijf. En niet onbelangrijk, héél gelukkig… nooit van gedroomd!

Hoe het dan toch zo is gekomen…

Ik had een droom en durfde erin te geloven. Veel mensen hebben wel een droom, maar zij geloven niet echt dat ze die droom kunnen bereiken. En daarom doen ze er hun best niet voor. Waarom niet? De droom is misschien te groot. Je vertelt jezelf allerlei redenen waarom jij jouw droom niet zou kunnen bereiken. Je hebt er geen geld voor of je hebt er de hersenen niet voor. Je bent te jong of juist te oud, in het verkeerde land geboren en noem zo nog maar heel wat excuses op.

Kan het zijn dat wij als volwassenen ‘geleerd hebben’ niet meer te durven geloven in onze wensen?

We hebben al zo vaak gehoord: doe maar gewoon. Zodat wij onze dromen een beetje hebben ingeleverd en ons voegen aan wat ‘iedereen’ doet en wat ‘normaal’ is. Wanneer iemand ergens succes mee heeft en ergens goed in is, denken we snel: ”Die heeft geluk gehad!” Of “zij heeft capaciteiten die ik niet heb!” Wat we vaak niet zien, is dat om het succes te behalen, er heel veel tijd, geld en moeite in is gestoken om de droom te realiseren.

Het bereiken van je droom is geen garantie voor geluk.

We kennen allemaal mensen, die alles lijken te hebben en die toch absoluut niet gelukkig zijn. Maar het streven naar een droom, een doel wat je wilt bereiken, kan je wel gelukkiger maken. En natuurlijk wil je het gelukkig worden niet uitstellen tot je die droom hebt bereikt. Wees gelukkig terwijl je bezig bent met het werken aan je droom. In het hier en nu leven, bewust zijn en nu bewust gelukkig zijn!

Wat zou het cool zijn als we allemaal durven te dromen.

Onze dromen niet langer uitstellen, maar gewoon aan de slag gaan. Kom op, leef je droom! Wacht niet tot morgen, overmorgen. Het goede moment komt namelijk nooit. Ik geloof dat iedereen droomt. Over van alles: slank zijn, je sportief en sterk voelen, je droomhuis kopen, een wereldreis maken, die opleiding gaan volgen of de ultieme baan vinden. Als je je dromen blijft dromen dan is de kans dus klein dat ze ooit uit gaan komen. Door actief aan de gang te gaan valt je droom te realiseren, wat die droom ook is.

Als je weet wat je wilt bereiken, ga er dan voor, durf te dromen!

Maak je droom klein en stel realistische doelen. Mijn droom was om de beste winkel van Nederland te worden. Je snapt dat ik die droom niet in 1 keer kon realiseren. Ook ik werkte stapje voor stapje naar mijn droom toe. Hoe? Door gefocust te zijn; ik wist wat ik wilde en ik geloofde dat ik het kon. Ik maakte mijn droom behapbaar, stelde steeds kleine (!) realistische doelen. Zo hield ik overzicht en bleef ik gefocust. En natuurlijk hoeft je droom niet altijd heel groot te zijn.

Okay, durf je te dromen? Waag je de sprong in het diepe?

Realiseer je dan dat je toekomst onzeker is. Je laat (materialistische) zekerheden los, dat moet je kunnen accepteren. Go with the flow en kijk wat er gebeurt. Leun niet achterover, maar durf risico’s te lopen. Lukt het niet op de ene manier, geeft niks. Dan pak je gewoon de andere. Er zijn heel veel wegen die naar Rome leiden en dat geldt zeker voor het realiseren van je droom. En ja, natuurlijk kom je tijdens het waarmaken van je droom allerlei obstakels tegen. Daar weet ik alles van! Maar laat je er niet door uit het veld slaan. Fouten zijn geen reden om je droom op te geven.

En weet je wat het allermooiste is van dromen?

Dat je geniet! En zo geniet ik dagelijks, intens en heel bewust. En elke keer droom ik weer opnieuw. Realistisch? Kweet niet. Kinderlijk? ’T zal wel, het maakt me niet uit. Ik word namelijk blij van mijn dromen. En ik weet zeker dat dromen daar voor bedoeld zijn!

Liefs,

Maggy

Ik gun iedere vrouw haar prachtige zelf te zijn…

Ik gun iedere vrouw haar prachtige zelf te zijn…

Achter de schermen

Annelies! Vertel eens wat voor leuks je gaat doen! Het was Maggy die na een pittige ochtendsessie vergaderen met het team deze zin uitsprak. Maggy’s ogen twinkelden en iedereen was nieuwsgierig naar wat Annelies ons te vertellen had. Heel even zag je bij enkelen schrik en verwarring… Ze gaat toch niet weg?! Je weet het tenslotte maar nooit… Ik ga weer naar school! De zucht van verlichting was voelbaar. Gelukkig, onze enthousiaste, vrolijke, creatieve, inspirerende lieverd blijft. En hoe!

Ik wil me graag nog meer ontwikkelen in het naar buiten halen van de prachtige binnenkant van onze klanten…

Het is mijn missie om te laten zien hoe mooi en bijzonder de vrouw is die bij ons komt. Om deze vrouw nog beter te kunnen helpen en ondersteunen ga ik de opleiding tot imago coach volgen. Ik gun het iedere vrouw haar prachtige zelf te zijn, en wil haar dolgraag daarbij helpen.

Zo belandde ik weer in de schoolbanken.

Energiek vertelde ik wat ik meemaakte en met wie. Ik was druk in de weer om alles voor elkaar te krijgen. Als examenopdracht moest ik met een klant een intakegesprek, kleuren- en figuuranalyse, kledingkastsessie en shopsessie doen voor een persoonlijk stijladvies.

Enthousiast ging ik de uitdaging aan.

Ik koos Henny Goedegebuure, plaatsgenoot, fan en trouwe klant van MAGGY’S. Een prachtige goedverzorgde vrouw, die al behoorlijk goed weet wat mode is en wat haar wel en niet staat. Henny: “Ik ben geïnteresseerd in mode en juist vanuit die interesse ben ik nieuwsgierig naar de mening van mensen uit het vak. Zij zitten met hun neus bovenop de ontwikkelingen, kunnen je daarom met hun expertise toch net andere combinaties en keuzes laten maken. Zonder een modeslaafje te worden.” Henny heeft dus al behoorlijk wat kennis en daarin lag voor mij de uitdaging. En dat is kenmerkend; niet de makkelijkste weg kiezen, maar juist de uitdaging zoeken.

Henny kreeg om te beginnen een vragenlijst toegestuurd.

Fantastisch uitgebreid ingevuld en heerlijk helder verwoord kreeg ik de vragenlijst terug. Er volgde een kleurenanalyse, make-up advies, figuuranalyse, garderobecheck en uiteindelijk een shopsessie. Alles verwerkte ik in een persoonlijk boekje, een eigen stijlgids, die ik Henny afgelopen zaterdag gaf.

“Annelies heeft mijn blik verruimd, ik heb van het hele proces genoten met als resultaat een stukje modeverdieping.”

Henny’s reactie: “Gezien mijn liefde voor mode denk ik zelf een heel eind te komen, maar voor het zetten van een verder (gedurfder) stapje is de expertise van een specialist nodig.  En dat was precies wat ik zo graag wilde. Annelies luisterde goed, heeft een scherp oog ontwikkeld voor stijl, kleur en vorm en weet haar suggesties goed te verwoorden, zonder daarin dwingend te worden. Voor mij is ze met vlag en wimpel geslaagd”

Jaaaaaa, ik ben geslaagd!

Door de fantastische samenwerking in de persoon van Henny. “Bedankt Henny! Wat ben je een prachtige vrouw, van binnen en van buiten.”

Liefs, Annelies